Celebrate mistakes, not hide them!
It is just over a year ago that I wrote my last blogpost… A YEAR!!! In Internet terms, a year is more like a century. So, I just got one hundred years older
and I want to let you know, I am still here! This post is about what I have learnt by making mistakes, by failing and how I decided to kill my first idea I wrote about on this blog. It is also about celebrating mistakes, and not hide them! Read on if you are still interested…
Start working on a healthcare idea so broadly scoped that it can be used by the masses, is difficult to execute. It can be done in too many ways that don’t encourage fast decision making on what the software should do. Focus on a specific existing need of a niche, the Internet is about niches.
Work on a healthcare innovation from outside a healthcare organization is a lot tougher than I thought. Listening to patients and knowing what they want is one, but then implementing it in such a fashion that professionals who work in healthcare want to work with your solution as well, appears to be far more difficult. User benefits vs professionals’ benefits – who do you serve in the end and why?
Then, it is critical to find people who believe what you believe who have enough expertise to actually help you build it. People who are experts in their field of software development. Building solid software which is a joy to use is a modern craft. That is another thing I learnt last year. Creating software is a craft that requires an equal investment from different expertise fields. You need all of them, not just only the code. You need a visual design, an interaction design, code that serves one or more (mobile) platforms, a server-side specialist and someone who can build a website and a web app. The most difficult part: work together to build good software.
Since then I have changed some things. I missed working in a team. I still wanted to help making healthcare a better experience for people. So, I had to find an innovative team to work with who are linked to a healthcare organization. I had to look for a healthcare organization that believed what I believed. Look for a team agile and willing to listen to patients. That is what I found at the Radboud REshape and Innovation Center, part of the UMC St Radboud in Nijmegen.
Since october of 2010 I work in that team to listen to patients and to improve their hospital experience. I develop prototypes of new services that facilitate patients to participate more in their own treatment. By doing so, we create movement in the hospital. Healthcare is not rusty and stiff: we CAN change things for the better. It has been a blast so far and I have learnt a great deal about people, the power of listening and developing useful services by doing that.
I had to let go of my idea of social healthcare in which people could monitor all kinds of parameters from their own body, like weight, blood pressure, blood sugar and so on. Meanwhile, solid and interesting software products have come to the market that let you do just that. Not so much do they have social sharing of those measurements, but that is just a matter of time, I am sure. What was wrong with the execution of the idea then? Too broadly scoped, not linked to a healthcare organization, good expertise in the team, but still roles/expertise missing. Network not yet wide enough to find software building expertise in.
In the coming posts I will tell you what I have been doing over the last months and it may not come as a surprise that I have picked up a new idea. Smaller scope, explicit offering to a niche, developed with help of patients and support of an innovative academic hospital and with a great team of experts in software development.
Let’s see if this time it will take off! I am not afraid to fail, the things I learnt from failing with my first idea are priceless. I now know much better what to pay attention to in starting up a new idea, what works and what not, what people I need to look for and what people I want to work with, how to inspire people and how to bring joy to someone’s life. Making mistakes is what makes me grow. I have embraced it with all I have. Let’s celebrate mistakes, not hide them! Cheers!
Simplify, simplify, simplify…

June 2010. I open the window from our new apartment in an old part of Amsterdam which I share with @szwerink, passionately called our ‘starthub’. I know it will be a historic day today: I am starting an internet company with two co-founders Paul Sijben and Ronny Bourgonje. I have never started a company before and I can tell you it feels awesome! Just a few months ago, with just an idea how to add value to people’s lives, I could only hope for this day to come.
My #elevator pitch as I learnt from @snarf, video blogger from the Danish based Hello Group I met in April at The Next Web Conference, is of crucial importance: “If you cannot say it in one sentence, keep thinking, writing and focusing until you can”. That is what I did since #tnw and sought inspiration from every angle. This week I have been greatly inspired by a TED talk by Simon Sinek called: ‘Start with Why’. Simon explains in his talk the utter necessity to start with examining ‘why’ we do what we do. “It is not the goal to do business with people who need what you have, the goal is to do business with people who believe what you believe”.
‘We believe your health is primarily your concern. We believe anyone can get healthier or less ill by actively participating in their own healthcare.’
So…We enable you to: ’Monitor your body and health with your mobile phone, learn from other peoples’ data to set goals that help you get healthier and work with others in your online and offline social network to achieve them’.
We will focus on the needs of people who want to monitor their health and who are desperately looking for ways to use modern mobile technologies to do that. The idea is to design our services carefully around the lifestyle adaption issues of those people who want to actively participate in their own healthcare on the long run. People who like to involve others in that process, family members, informal care givers, their physician, other patients like them and be in the drivers seat all along.
By means of this blog post I am making a call to meet people like this. So, if you know someone or are someone like this yourself: battling with a disease, having the wish to monitor your body and get healthier with help of other people online and learn from their data? So, if are you are regular internet and mobile user and like to work with us, please contact me! I am organizing an inspirational and creative session for you to help us design our services around you.
Meanwhile I continue to look for some small starting funds and we will lay down the architecture of our platform, lay down decent security and privacy levers and start thinking about the experience design of the web and mobile application. Coming friday we will continue the journey and I will continue to write about my experiences, challenges, fun and fury of starting up in mobile healthcare and hope you all will continue to follow me and support me. I could not have come this far without you all. Thank you.
#mhms (mobile health made social)
Gisteren vond in Amsterdam de tweede editie plaats van What Makes You Horny (#WMYH) in het hippe BoCinq. WMYH is een unconference: een gepassioneerde chaos van mensen die een idee presenteren waar ze warm van worden, of zelfs een beetje geil. Met een bullshit button, waar ik als spreker wel een beetje bang voor ben. De bullshit button is een knop die rood knippert, bullshit tunes uitslaat en die het publiek de gelegenheid geeft er een klap op te geven bij teveel onzin of reclame. Er werd wel wat gebruik van gemaakt, maar toch niet zoveel als ik had verwacht van dit wat onorthodoxe publiek.
Deze editie van WMYH bracht 17 sprekers met een bijzonder idee op het podium om het publiek te inspireren. Voor mij was dat ook het doel van de dag: mensen inspireren met een gepassioneerd verhaal over mijn quest voor vernieuwing in de zorg. Heb je interesse in mijn presentatie, kijk hier op Slideshare. De onderstaande blogpost vertelt iets meer over het denken achter de presentatie en introduceert een online social health idee van @dianavermeij.
Het idee waar ik warm van wordt, zal jullie niet verrassen: integratie van social media in dagelijkse leven van diabetici. Het leven verandert op slag als de diagnose diabetes wordt gesteld. Ineens moet er van alles anders in je leven en moet je van alles bij gaan houden: heb ik mijn pillen ingenomen, wat is mijn bloedsuikerspiegel, wat is mijn bloeddruk, heb ik genoeg gelet op mijn eten deze week, eet ik niet teveel zout, beweeg ik genoeg? Hele generaties zijn opgegroeid met het bijhouden van deze waarden en uitkomsten in een diabetes dagboekje, oftewel ‘het schriftje’. Met de opkomst van het mobiele internet en mobiele toepassingen in de zorg (denk aan bloedsuiker meters die automatisch gemeten gegevens doorsturen naar de mobiele telefoon via bluetooth) krijgt het bijhouden van gegevens een digitale impuls. Iets wat mijn generatie (Y) zeer aanspreekt.
Diabetes komt op dit moment het meest voor bij mensen vanaf 65 jaar, wat een logische ontwikkeling is gezien de vergrijzing van onze samenleving. Toch zijn de toekomst scenarios voor de ontwikkeling van diabetes niet mis. Door slechte eetgewoontes, ‘processed foods‘ in onze supermarkten, te weinig beweging en teveel zout eten maken wij van ons lichaam tijdbommetjes en een fijne toekomstige thuishaven voor diabetes. Bijna een half miljoen mensen in Nederland hebben diabetes zonder dat ze het weten. Bij ongewijzigd beleid zal het aantal mensen met de diagnose diabetes toenemen tot 1,3 miljoen in 2025, waar dat 740.000 bedroeg in 2007. Een groot gedeelte van die mensen zullen om kunnen gaan met een mobiele telefoon en gebruik maken van het mobiele internet. De mensen die nu tussen de 35 en 50 jaar zijn, adopteren het mobiele internet met aanzienlijke snelheid en is met een adoptie percentage van 37% in de VS in 2008 de snelst groeiende groep gebruikers van mobiel internet.
Een groot aantal mensen die nu tussen de 35 en 50 jaar is, zal andere verwachtingen hebben van hoe zij een complexe en ingrijpende aandoening als diabetes in de smiezen moeten krijgen, hoe ze die in hun dagelijks leven kunnen inpassen. Velen zijn gewend aan mobiele diensten op hun smartphone en we worden verwend door de gemakkelijkheid van apps op je telefoon die je vertellen wat je moet weten. Hoe laat gaat de trein op het dichtstbijzijnde station, wat is mijn saldo, naar wie moest ik nog geld overmaken en straks ook: wanneer heb ik mijn laatste pil ingenomen en hoe gaat het met mijn bloeddruk deze week? Allemaal mobiel inzichtelijk in je broekzak. Niet meer met een potlood en geodriehoek aan de gang in je schriftje om je bloedsuiker tabel van deze week te tekenen. Weg met de middeleeuwen, de techniek is er, nu de vorm nog.
Denk bij die vorm eens aan de kracht van het sociale internet: waarom zou je nog in je eentje vechten met diabetes als er duizenden mensen online zijn die dezelfde boom om willen hakken. Diabetes lijkt op een sequoia, in je eentje krijg je hem bijna niet omver. Het mooie is dat dat ook niet meer hoeft! Via het mobiele internet hou je gemakkelijk je eigen waarden bij, via je eigen sociale netwerken vind je de mensen waar je van kunt leren welke doelen realistisch zijn en wat je daar dan voor moet doen (of laten). Je kunt ook iets terug geven door anderen te coachen en helpen met jouw kennis over hoe je zelf je doel hebt gehaald: bijvoorbeeld het stabiel houden van je bloedsuiker spiegel. Ik denk dat dit een geweldige kant van het sociale internet is. Je kunt jezelf en anderen online helpen.
Ik droom van sociale zorg online: een open platform waar je de data die je hebt verzameld openlijk deelt met anderen, leert van de data van anderen, leert hoe je een realistisch doel moet stellen aan de hand van behaalde resultaten van de andere gebruikers in de community, inziet aan de hand van hun voorbeeld wat dat voor aanpassingen in je leven vereist.
Op zo’n platform beschik je over je eigen informatie die je in duidelijke grafieken over de tijd laat zien wat er gebeurt in je lijf en je direct aanstuurt hoe je verbeteringen bewerkstelligt. Alles natuurlijk mobiel en te delen op het internet met de mensen die om je geven. Het lijkt me een geweldige kans om leven met diabetes te vergemakkelijken en doordat je zelf actief deelneemt complicaties, operaties en ziekenhuizen kunt vermijden. Ik ben benieuwd hoe jullie dat zien, zeker omdat ik zelf niet uit de zorg kom en dit misschien wel erg onderschat. Ook heb ik zelf geen diabetes en komt al mijn begrip van deze aandoening door te praten met mensen die ermee leven. Het was een heerlijke middag bij WMYH en ik heb met veel passie een inspirerend verhaal hopen neer te zetten dat wellicht bijdraagt aan de discussie over zorg vernieuwing in Nederland.
Kijk voor meer impressie foto’s van WMYH editie 2 op de website van Pieter Pennings
Samenwerken in een coöperatie van zorginnovaties?
Wat een hoop reacties naar aanleiding van mijn vorige blog post! Via het web en ook via Twitter heb ik veel nieuwe mensen en Tweeps ontmoet, die net als ik een groot tuintje in hun hart hebben voor verbeteringen in de zorg. Wat werd ik daar blij van en wat is het mooi om energie en inspiratie te geven en te krijgen van innovatieve denkers als jullie. Bedankt allemaal!!
De afgelopen weken heb ik vele mooie, inspirerende ideëen gehoord en gekregen hoe je via het Internet mensen weer in staat kunt stellen de regie te voeren over hun eigen zorg en te participeren in deze zorg. Mijn netwerk van zorg twee punt nullers wordt steeds groter; ondernemers, ondernemers in spe, consultants, verzekeraars en zorg professionals. Gelukkig leer ik steeds meer developers kennen die innovatieve zorg oplossingen kunnen en willen bouwen, wat toch wel een heel essentieel deel blijkt te zijn van innoveren op het Internet.
Tijdens een van de inspirerende gesprekken die ik de afgelopen maand had met @laurenswaling (Laurens Waling), waarbij we samen zaten te stuiteren van ideëen en energie tijdens de eerste lunch in het voorjaarszonnetje, kwam ik tot de conclusie dat er veel ondernemers en soms ook zorgprofessionals zijn die met het meest geweldige zorg innovatie idee rondlopen en bij het opstarten van zo’n idee allemaal dezelfde strijd moeten voeren en tegen dezelfde obstakels aan lopen. Die obstakels herkende ik zeer en hangen samen met de manier waarop ons huidige zorgstelsel is georganiseerd en gefinancierd. Hieronder heb ik ze op een rijtje gezet en ben benieuwd of jij dat ook zo ervaart:
1) FINANCIERING: Zorginnovaties op het Internet hebben vaak een vrij kleine financieringsbehoefte (zelden groter dan 100k) en daardoor niet heel aantrekkelijk voor investeerders: “Interessant idee, goed business plan. Ik heb 500 mln. te investeren, kom maar terug als je een project hebt van tenminste 2 mln.”
2) ZORG STELSEL: Zorgverzekeraars werken niet zo goed samen, waardoor er geen gezamenlijke ondersteuning is voor zorginnovaties op het internet en dus ook een minder breed draagvlak voor vergoeding voor innovatieve zorgdiensten. Vaak kunnen dan alleen verzekerden van een betreffende maatschappij (die de dienst wel vergoedt) gebruik maken van de dienst. Hierdoor is het lastig een grote gebruikersgroep te bereiken en voldoende grootte te creëeren voor een duurzaam online verdien model.
3) ICT: Zorginnovaties op het Internet ontwikkelen allemaal eigen IT systemen die vaak niet onderling met elkaar communiceren. Gebruikers van zorg zullen verschillende websites moeten gebruiken om verschillende behoeften te vervullen. Online zorg innovaties kunnen op deze manier weinig voordeel halen uit netwerk effecten van elkaars online zorgdienst en gebruikersgroep.
4) BRUG MET ZORGPROFESSIONALS: Als je binnen de zorg wilt innoveren, ligt het voor de hand dat deze innovatie begint bij zorgprofessionals, omdat zij nu eenmaal de dienstverlener is. Helaas lijkt het Internet nog nauwelijks een rol te spelen onder zorgprofessionals die innovatie trajecten in de zorg leiden of initiëren.
Als veel ondernemers met zorg innovaties in Nederland tegen deze barrieres aanlopen wordt het misschien tijd dat we bij elkaar komen en als organisatie samenwerken. Denk aan een coöperatie van zorginnovaties. Door samen te werken:
- creëeren we omvang in financieringsbehoefte, waardoor zorginnovatie interessanter wordt voor investeerders
- kopen we gezamenlijk ICT in
- kunnen (ICT) platformen met elkaar communiceren en in dienst staan van de behoeften van zorggebruikers
- vormen we een gesprekspartner voor alle zorgverzekeraars
- hoeven we deze obstakels maar 1 keer te overwinnen om te innoveren in de zorg, in plaats van allemaal apart
Ik kom zelf niet uit de zorg en ik kom ook niet uit de wereld van developers. Ik ben marketeer en ondernemer in spé en vind het heerlijk om mensen en gedrag te observeren, met veel mensen te praten, goed te luisteren en veel vragen te stellen. Net als jullie heb ik op die manier ontelbaar veel innovatieve, leuke en inspirerende ideëen opgedaan om de zorg net dat beetje handiger, makkelijker en vriendelijker te maken. Als er zo’n coöperatie zou bestaan, zou je je dan aan willen sluiten om samen te werken, samen sterker te staan en met behulp van het Internet te kunnen innoveren in de zorg?
Vandaag, 22 maart, in een energiek gesprek met @zorg20 (lucien engelen) geleerd dat er veel innovatieve zorg innovatie ‘clubjes’ zijn en dat het oprichten van een nieuw ‘clubje’ de genoemde obstakels genoemd hierboven niet gaat oplossen. Past deze pragmatische oproep tot actie, tot samenwerking, opschaling en gezamenlijke financiering wellicht beter binnen het Zorg Innovatie Platform (ZIP)?
Zorgen via het web leeft: bij jou ook?
Zorgen via het web leeft. Voornamelijk bij mensen die graag deelnemen in hun eigen zorg. Wereldwijd gebruiken die mensen ruim 1800 gezondheid gerelateerde iPhone applicaties en vinden elkaar op het Internet om ervaringen te delen. Ik gebruik er zelf ook een paar. Als ik dan eens naar de huisarts moet, zoek ik zijn praktijk op Internet om te kijken waar ik hem kan vinden en of ik hem online een paar vragen kan stellen. De meeste huisartsen maken geen gebruik van het Internet en zijn onvindbaar. Meteen dringt het serviceniveau als een spijker mijn voet in. Het past niet meer bij mij en de manier waarop ik leef. Ik wil eigenlijk niet eens gaan, maar ja ik ben ziek, ik heb informatie, medicijnen en een doorverwijzing nodig dus ik heb geen keus. Als ik dan de praktijk uitloop vraag ik me af wat ons belemmert innovatieve (mobiele) web diensten te ontwikkelen die in dienst staan van de gebruiker en die zorg verleners laat samenwerken? Dat is de vraag die ik in dit blog probeer te beantwoorden en hoop samen met jullie tot het antwoord te kunnen komen.
Ligt het soms aan de markt, is er geen overtuigende behoefte aan zorg diensten op het internet? Al in 2000, een half lichtjaar geleden in de ontwikkeling van het Internet, voerde de Raad van de Volksgezondheid en Zorg een van de weinige Nederlandse onderzoeken uit naar het gebruik van het Internet en veranderingen in de zorg. Toen al waren Internet gebruikers (n=2241) geïnteresseerd in online zorg diensten zoals een online herhalingsrecept bestellen (84%), online een afspraak maken (84%), online de uitslag van mijn onderzoek ontvangen (74%), online vragen stellen over mijn gezondheid (67%), online vragen stellen over mijn medicijnen (bijwerkingen) (63%), online persoonlijke medische gegevens inzien (50%), online informatie van de arts krijgen over wat we tijdens consult hebben besproken (49%) en tot slot waren in 2003 al 36% van de Internet gebruikers geïnteresseerd in het online uitwisselen van metingen die je thuis bijhoudt (bijvoorbeeld bloeddruk en bloedsuikerspiegel).
Al deze diensten uit het onderzoek van de RVZ, zijn voortgekomen uit een behoefte van mensen zoals jij en ik die naar hun iPhone kijken en denken: waarom kan dat niet? Het ontwerpen en aanbieden van dit soort diensten vereist samenwerking tussen zorgverleners als huisartsen, specialisten, apothekers, fysiotherapeuten, eigenlijk alle mensen die gezamenlijk voor een verbetering van mijn gezondheid zouden moeten zorgen. Als ik een afspraak wil maken bij een specialist nadat ik ben doorverwezen door mijn huisarts, kom ik erachter dat iedere zorg poli in een ziekenhuis de eigen afspraken controleert en in een eigen systeem bijhoudt. Vaak kunnen specialisten in verschillende ziekenhuizen niet in elkaars systeem kijken, technisch natuurlijk wel, maar functioneel niet. De zorg lijkt een woud van zorgvuldig opgebouwde silo’s van macht waarbij niet gestuurd wordt op de uitkomst van zorg maar op het controleren van de kosten en het transparant maken van dat proces. Dat past dan weer perfect in het systeem.
Eigenlijk komt het erop neer dat veel zorgverleners het Internet zien als bedreiging: het Internet geeft mensen meer controle over hun eigen medische informatie en zal niet alleen de relatie tussen de patiënt en de arts veranderen, maar ook de relatie tussen zorgverleners onderling. Hun dienstverlening staat met behulp van bereikbaarheid op Internet ineens in het teken van de patiënt en vereist samenwerking. Als we moeten gaan samenwerken in de zorg, wie is dan eindverantwoordelijk voor de behandeling? Ik ben arts en het zijn MIJN patienten. Ik ben ziek en het is MIJN ziekte. Dat kan uitlopen op een machtstrijd, want de machtsilo’s in de zorg zijn de afgelopen 100 jaar met veel bloed, zweet en tranen opgebouwd.
Daar willen wij niks mee te maken hebben. Jij en ik willen alleen maar meezorgen, wij willen ons eigen zorgteam samenstellen en mee beslissen over onze behandeling. Wij willen leren van ervaringen van anderen op het web. Wij willen advies vragen aan zorgverleners in ons zorgteam op momenten dat het ons het beste uitkomt en op een manier die het beste bij onze levenstijl past: via het web of mobiel. Ik ben op zoek naar zorgverleners die mee willen denken. Naar zorgverleners die zien dat het Internet niet die gekoesterde macht weghaalt, maar juist een oplossing biedt voor een groot en onderschat probleem. Vergrijzing.
En dan denken jij en ik meestal aan veel meer oudere mensen, maar een nog groter probleem zit hem in de uitstroom van zorg professionals onder de beroepsbevolking. Over 5 jaar, en dat is al heel dichtbij, zijn er veel te weinig zorgverleners en veel te veel zorg gebruikers. In 2014 zijn er naar schatting 100,000 verpleegkundigen tekort en ruim 3,5 miljoen mensen ouder dan 65, waarvan meer dan de helft (!) chronisch ziek is. Zorgverleners krijgen het dus alleen maar drukker tot het moment aanbreekt dat zorg schaars wordt, de wachttijden zo lang zijn dat niet-behandelen hetzelfde effect heeft. Uitwijken naar landen om ons heen voor zorg heeft geen zin, want zij hebben hetzelfde probleem. De oplossing ligt in onze handen, we hoeven er alleen maar voor open te staan. Het Internet kan fungeren als kanaal waar jij en ik veilig kunnen meezorgen en zorgverleners beter kunnen samenwerken, innovatieve mobiele zorg diensten kunnen leveren en op die manier ook meer mensen kunnen begeleiden. Wie doet er mee? Stuur mij een email op diana.vermeij at gmail.com als dit je raakt en samen een verschil wilt maken in het ontwikkelen van online zorgdiensten. Ik hoor graag jouw ideeen!


My topic introduced a crisis in healthcare that sits on our doorstep: In the coming ten years, an entire generation turns 65, the number of chronically ill rises to an astonishing 2,5 million people.




